ေထြးငယ္ရဲ႕ ဘ၀စာမ်က္ႏွာမ်ား

ငါမပိုင္ဆိုင္တဲ့ နင့္အတြက္ သတိရၿခင္း

မေတြ႔တာ ဖုန္းမဆက္ရတာၾကာေတာ့ လြမ္းသဗ်ာ..
ငယ္ငယ္ေရ တကယ္ပါဗ်ာ တဲ့

နင့္ဆီက ဒီႏွစ္ေၾကာင္းေသာစာေလးကို ဖတ္လိုက္ရတဲ့အတြက္ ၿဖစ္သြားတဲ့ ငါ့ခံစားခ်က္ေတြ နင့္ကိုမေၿပာခ်င္ဘူး။
ဒါေပမယ့္…
နင္လဲသိခ်င္ေနမွာပဲေနာ္ ငါနင့္ကိုသတိရရဲ႕လားလို႔။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ၿပန္ေမးၾကည့္တယ္ ေမးခြန္းေတြထုတ္ၾကည့္တယ္။
သတိရရဲ႕လားလို႔။
ဟင့္အင္း
ငါနင့္ကိုသတိမရဘူးထင္တာပဲ

ငါ့မနက္ေတြရဲ႕ မရွိမၿဖစ္ ေကာ္ဖီခါးခါးတခြက္ကိုေဖ်ာ္ရင္း ေကာ္ဖီခြက္ေလးထဲမွာ ငါႏွစ္သက္တဲ့ ေကာ္ဖီမွုန္႕ေလးေတြ ေ၀့၀ဲေနတာကိုၾကည့္ရင္း နင့္အေၾကာင္းကို ေတြးမိတာ
ဘတ္စကားစီးရင္း လွမ္းၾကည့္မိတဲ့ ၁၅လမ္းနားက ေရႊဆိုင္ဆိုင္းဘုတ္၀ါ၀ါေလးေတြကို ေငးၾကည့္ရင္း နင့္အေၾကာင္းေတြ ငါ့ေခါင္းထဲေရာက္လာတာ
အလံုကို တခါတေလေရာက္ေနေသးတဲ့ငါ နင္နဲ႕အတူထိုင္ရင္းစကားေတြေဖာင္ဖြဲ႕ရင္း အခ်ိန္ေတြကုန္ၿမန္လိုက္တာလို႔ ေတြးမိေစတဲ့ လမ္းေဘးလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးနား ၿဖတ္မိတိုင္း ငါ့ရင္ထဲမွာ တမ်ိဳးတမည္ခံစားမိတာ
ငါစီးေနတဲ့ ဖိနပ္ေလးကို အမွတ္တမဲ့ၾကည့္မိတုိင္း နင္နဲ႕ဆင္တူေလးၿဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးေတြနဲ႕ ငါၿပံဳးမိသလား မ်က္ႏွာလြဲမိသလား မေသခ်ာတာ
ခ်မ္းေအးတဲ့ ေတာင္ေပၚညေတြမွာ နင္နဲ႕ဖုန္းေၿပာတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ၿပန္ေတြးရင္း ေႏြးေထြးသြားတာ
နင္နဲ႕မေတြ႕ခင္ကာလအထိ မိုင္ေတြေထာင္ခ်ီေ၀းေနတဲ့ေနရာက တဦးတေယာက္သာ ပိုင္စိုးထားတဲ့ ငါ့ရဲ႕အေတြးေတြသတိရၿခင္းေတြမွာ နင္ကအစားထိုးေနရာယူလာတာ
သူ႔တဦးတည္းေပၚမွာ ၿဖစ္ေပၚခဲ့ဖူးတဲ့ခံစားခ်က္ေတြ နင့္ေပၚမွာ ထပ္တူၿဖစ္ေနလို႔ ငါကိုယ္ငါအံ့ၾသမိတာ
ငါပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့အရာေတြထဲက ငါအႏွစ္သက္ဆံုးၿဖစ္တဲ့ ငါ့ကြန္ၿပဴတာေလးထဲမွာ နင့္နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းေလး ကဗ်ာေလးေတြေရးမိတာ…………….

ဟုတ္တယ္…
ငါနင့္ကို လြမ္းဖို႕ေနေနသာသာ သတိေတာင္မရဘူး

ငယ္ငယ္
ည ၁၁နာရီ ၄၈ မိနစ္၊ ဇန္န၀ါရီ ၂၂၊ ၂၀၀၉